روا نیست حالا که بقیه هم دارن بیدار میشن، ما ایرانی ها که بیش از سی ساله بیداریم، بخوابیم.

نه تنها نخوابیم بلکه بیدار تر و جلو تر باشیم. و این میسر نیست مگر با جهاد فکری و فرهنگی.

بخاطر علاقه ای که به شهید عباس بابایی داشتم خیلی انتظار سریال «شوق پرواز» را کشیدم و امشب قسمت اول این سریال پخش شد.

این قسمت منو یاد یه فیلم سینمایی انداخت. فیلم «دو فیلم با یک بلیط». داستان این فیلم سینمایی اینه که یه کارگردان از فرنگ برگشته می خواد یه فیلم بسازه و مثلا هنرپیشه نقش اول فیلم در یک پلان دچار شکستگی پا میشه و خلاصه مشکلاتی که هست و اینا...

یعنی شما هم فیلم دیدی و هم فیلم توی فیلم!

انگار سریال «شوق پرواز» هم متاسفانه همینجوریه. یه داستان حاشیه ای میاد مثل انگل به داستان اصلی می چسبه که مثلا جذابیت ایجاد کنه. انگار خود داستان اصلی جذابیت نداره. البته ظاهرا این انگل حالا حالا ها با فیلم هست، با اون پلان آخر که گفت من عاشق شدم و اینا.

اینجاست که باید گفت شهید «مظلوم» عباس بابایی.

امروز رفته بودیم دشت لاله ها

دشت لار، بعد از پلور

مه حسابی اومده پود پایین

بعضی وقت هاش مثل بارون می نشست روی دستام

کلی حال داد

بقیه پتو پیچیده بودن به خودشون، ولی من داشتم کیف می کردم

فرصت نشد عکس بگیرم

فقط یه عکسی که توسط مادر زن از یک لحظه دیدنی شکار شده بود را آپلود کردم

دشت لاله ها، جاییه که باید رفت!

عکس های بیشتر را می تونید جستجو کنید و ببینید (اینم یه نمونه)

باید منتظر ماند و دید لولوی بعدی که آمریکا علم می کنه چیه و کیه؟

شایدم آمریکا دیگه فرصت نکنه.

امروز در خبرها خوندم که قذافی داره شهرهایی که انقلابیون در کنترل داشتند را یکی یکی تصرف می کنه. همچنین در خبرها بود که برخی لیبیایی ها امید به کمک غرب در ایجاد منطقه پرواز ممنوع دارند.

اینجوری لیبیایی ها نمی تونند کاری بکنند. یکی به گوش اینها برسونه همانطوری که «خرمشهر را خدا آزاد کرد»، دنبال این باشند که خدا یه کاری براشون بکنه نه غرب و شرق و ...

ان شاء الله 22 بهمن «مبارک» نباشد.

همه می دونند که فتنه ای دیگر و آزمونی بزرگتر در راه است.

من معتقدم خداوند این آزمون ها را برگزار می کند و خداوند آزمون تکراری نمی گیرد.

فتنه 88 بیشتر رنگ و بوی سیاسی داشت.

فتنه بعدی فراتر از سیاست و جناح بندی و اینها خواهد بود

مواظب ایمان و تقوایمان باشیم

وَ السَّلامُ عَلی مَنِ اتَّبَعَ الْهُدی

خیلی دوست دارم مطالبم را بنویسم ولی اصلا دوست ندارم مطالب انتقادی ام زیاد بشود لذا کم می نویسم. از سریال مختارنامه خیلی انتقاد دارم. ولی بی خیال. نکات مثبتش را میشه مطرح کرد.

سکانس تنها گذاشتن مسلم پس از نماز مغرب، خیلی برام سنگین بود. خیلی تاثیر گذار بود.

آیا برایمان عبرت می شود؟

دست عوامل فیلم درد نکند.

در یکی از پست های قبلی (+) تذکری به آقای احمدی نژاد داده بودم، برای برخی دوستان شبهه شده بود که تغییر موضع دادم! خیر! فقط تذکر دادم.